( PRIRODA)

Jedna od najlepših planina Srbije, pod gustim četinarskim i listopadnim šumama protkanim pašnjacima i livadama, svakako je planina Tara. Sve su ređe ovakve oaze netaknute prirode. Jedna od njih je i planina Tara, koja se nalazi u zapadnoj Srbiji. Planinska goropad, reka Drina, gledana sa brojnih vidikovaca liči na tanku , zelenu liniju uvučenu u kanjonski masiv. Prozračno bistra, zelena voda, u kanjonima zastrašujuća, u dolinama pitoma privlači lepotom svojih obala i bogatstvom vodenog sveta.

Područje Tare 1981 godine proglašeno je proglašeno za Nacionalni park. Područje Nacionalnog parka Tara nalazi se na 19.200 ha, dok se pod šumama nalazi oko 13.000 ha. Ceo prostor Nacionalnog parka obuhvata: planinu Taru, Crni vrh, Zvezdu, Stolac, kanjon Drine sa Perućcem i okolinu Bajine Bašte.

Kao privredna delatnost koja najmanje od svih uništava prirodne resurse, turizam je jedina izričito prihvaćena delatnost na Tari. Nacionalni prak Tara ima izvanredne uslove za razvoj skoro svih oblika rekreativne aktivnosti, odnosno turizma. Povoljni klimatski uslovi, veliki broj sunčanih dana, srednja visina oko 1000 m, prirodne lepote, pružaju sve uslove za prijatan boravak, šetnje, planinarenje itd.

Ako se zapitate šta je najpoznatije na šta možete naići na Tari – to je Pančićeva omorika. Pančićeva omorika je endemo – reliktna vrsta naših krajeva. Zahvaljujući posebnim uslovima na Balkanskom poluostrvu, omorika je mogla da se održi do danas, kao predstavnik izumrle vegetacije. Ime je dobila po istaknutom jugoslovenskom velikanu prirodnih nauka, Josifu Pančiću, koji je najzaslužniji za otkriće omorike.

Kada priroda jednom mestu podari ovoliko lepote onda je ono predodređeno za očuvanje čovekovog zdravlja, lepote i radosti življenja.