( MAGAZIN @sr)

Dinamičan, haotičan, stilski neusklađen, pomalo nedoteran i siv, ali uvek „užurban“ i omiljen svima, jer baš tu počinje naša omiljena pešačka trasa koja vodi sve do samog centra, trg Slavija je na neki način srce grada. Slavija obuhvata prostor između svih tih tako važnih i lepih ulica – ulica Kralja Milana, Beogradske, Makenzijeve, Svetosavske, Bulevara oslobođenja, Deligradske i Nemanjine.

Trg Slavija, urbanistički gotovo „smešan“, ali divan u tom svom „ludilu“, i pre svega centralan i jedan od najvećih gradskih trgova, nekada je bio samo obična močvara. Ovaj kraj tada je bio poznat kao Simića Majur, i kao loviše i baruština opstajalo je u Beogradu sve do 1879. godine kada je jedan Škot promenio istoriju današnjeg trga. Gospodin Frensis Makenzi otkupio je ovaj prostor od sina tadašnjeg predsednika srpskog parlamenta, Stojana Simića, isušio ga, isparcelisao, urbanizao i namenio za dalju prodaju. Baš tako je i započelo je formiranje gradskog trga koji je do dana današnjeg ostao glavni orijentir prestonice i najvažnije saobraćajno čvorište. Makenzi je bio veliki prijatelj  Srbije i Beograda. Danas, kao uspomena na čoveka koji je zapravo započeo formiranje Slavije, stoji Mekenzijeva ulica, jedna od sedam velikih koja se uliva na kružni tok.

Slavija je jedan od glavnih gradskih orijentira, značajno saobraćajno čvorište, ali i urbanistički nedovršena celina, kojoj tek predstoji ozbiljno uređivanje.