( MAGAZIN @sr)

Prvi beogradski tramvaj pušten je u saobraćaj sredinom oktobra 1892. godine i vozio je centrom grada, od Kalemegdana do Slavije. Niški tramvajski sistem bio je u funkciji od 1930. do 1958. godine, a novosadski od 30. septembra 1911. do istog dana 1958. godine. Tramvaj na konjsku zapregu povezao je Kalemegdan i Slaviju pre tačno 122 godine, a Beograd je 1892. godine bio jedan od prvih gradova sveta koji je uveo tramvaje. Pre Beograda „konjski tramvaj“ su imali samo Njujork, Pariz, London i Berlin.

Beograd je tada imao oko 60.000 stanovnika, a “konjski tramvaji” su u njemu, pored funkcije javnih prevoznih sredstava bili i svojevrsna atrakcija. Njihovaživopisna slika ostala je dugo urezana u sećanja savremenika. Električni tramvaj pojavio se na beogradskim ulicama već 1894. godine, a prva linija električnog tramvaja bila je za Topčider.

Posle atentata u Marselju u kojem je ubijen Aleksandar Karađorđević, prvi drumski most u Beogradu poneo je njegovo ime. Ta građevina postojala je od 1934. do 1941. godine, a srušila ju je naša vojska tokom prvih dana Drugog svetskog rata. Na temeljima te građevine danas stoji Brankov most. Taj most omogućio je, kako beleže ondašnji izveštači, dobru automobilsku i autobusku vezu. Od tada postoji i tramvajska veza, „ako ne najbrža, a onda najpovoljnija“.