Varosice

APATIN

apatin3

U severozapadnom delu prostranih backih ravnica, na levoj obali Dunava, smestio se Apatin jedan od najlepših gradova Vojvodine.

Izuzetno povoljan geografski položaj, blizina reke i prirodna bogatstva ovog kraja (plodno zemljište, šume pored reke, obilje ribe po ritovima i rukavcima i divljac u šumama) oduvek su privlacili ljude da se ovde naseljavaju, pa se tako još u praistoriji smenjuju kulture Sarmata, Kelta, Gota i drugih naroda. apatin-pivo-2

U I veku, za vreme rimskih osvajanja, naselje je pretvoreno u vojni šanac sa utvrdenjima i imalo je znacajnu ulogu u odbrani provincije Panonije. U VI veku dolaze Sloveni, a 896. godine Madari i na ovom prostoru osnivaju svoju državu u kojoj su ipak Sloveni cinili vecinu stanovništva.

  

BAČKA PALANKA

backapalanka

U opštini Bačka Palanka živi 60966 stanovnika (statistički podaci po popisu iz 2002 godine, a u samom gradu gotovo trideset hiljada. No, računa se da je u regionu opštine trajno životno utočište našlo i oko petnaest hiljada ljudi koji su izbegli iz ratom zahvaćenih područja bivše Jugoslavije. Među njima je najviše onih iz Bosanske krajine, nekih delova Hrvatske, a u poslednje vreme i sa Kosova. Svi dosadašnji popisi stanovništva pokazuju jednu konstantu: Više od dve trećine stanovništva bačkopalanačke opštine čine Srbi. Ostale veće grupacije naroda su Slovaci i Mađari. Nacionalna raznolikost življa se ni u jednom trenutku, za poslednjih pedesetak godina, nije pokazala kao negativni faktor organizovanja i toka životne svakodnevice. Naprotiv, ostvaren je životni ambijent u kojem je lepo živeti i raditi.

 
GOLUBAC

golubac1Na ovom području, Dunav dostiže najveću širinu u svom toku. U samom Golupcu širok je čak 6,5 km (Đerdapsko jezero), da bi se od Golubačke tvrđave suzio na nekoliko stotina metara.

Naspram Dunava, na rumunskoj strani su ogranci Karpata sa prelepim pejzažima i mnoštvom pećinskih otvora. Sa naše strane, iznad Dunava protežu se ogranci Homoljskih planina (visine do 700 m) koje sakrivaju još uvek neistraženu lepotu i tajnu vlaških rituala i običaja.

Čak četiri rezervata prirode su na teritoriji Opštine (Golubački grad, Bojana, Bosman–Sokolovac i Tatarski vis), te nema velike potrebe pričati o čistoj i nezagađenoj prirodi.

Ovde se nalaze biljne vrste koje su endemiti čitavog Balkanskog poluostrva: mečija leska, Pančićev maklen, zelenika, koprivić, medunac, jorgovan… Isto je tako izuzetno i bogatstvo životinjskog sveta: vuk, jelen, srndać, medved, ris, šakal, orao, mnogobrojne vrste ptica, kao i tri nove životinjske vrste: dugouhi slepi miš, sivi puh i golubačka mušica. Ova raznolikost čini Nacionalni park pravim prirodnim i naučno-istraživačkim centrom.

Đerdapska klisura (tzv. „Gvozdena vrata“) najveća je rečna klisura probojnica Evrope, gde je moćni Dunav probio karpatske planine u dužini od 90 km.

Sastoji se od 4 klisure: Golubačka, Gospođin vir, Kazan (najveća rečna dubina 90 m) i Sipska, i tri kotline: Ljupkovska, Donjomilanovačka i Oršavska. Na teritoriji opštine Golubac nalaze se: Golubačka klisura, Ljupkovska kotlina i klisura Gospođin vir.

 
 
KLADOVO
 

kladovo

Po predanju, plodno tle sa kojeg su iznikli prvi ljudi, stecište pohoda argonauta na zlatno runo – oličenje nadprirodnih moći, područje Đerdapa sa Kladovom kao međašem, svoje posetioce daruje nesvakidašnjim estetskim doživljajem i osećanjem blagorodnosti. Razgovetne znamene u ovdašnjem kamenu ostavila je davno prohujala civilizacija Lepenskog čoveka, rimski graditelji na leđima Dunava, nezauzdanogod keltskih konjanika, iznedrili su čudesne mostove, da bi mu srednjovekovni Srbi udahnuli svetlost pravoslavlja. Kladovo čija je kolevka vetar, a prostirka velika voda, stasavajući u potporu dolazećih vremena, otvoreni je grad.

Prema nekim mišljenjima, Kladovo svoje ime duguje keltskoj reci za groblje kladiff, buduci da je bukvalno zasejano poslednjim ljudskim staništima. Po drugima ono vodi poreklo od reci klad – naprava za utamnicenje ljudi , u širokoj primeni u ovdašnjem zatvoru, na cije tragove nailazimo u opisu stare crkve Svetog Georgija iz 1735. godine.

Veruje se da ime grada potice iz reci kladenac, jer Kladovo obiluje izvorima ili iz reci klada, od posecenih šuma, pri cemu se prigovara da su takve sece kasnijeg datuma u odnosu na prve pisane pomene imena grada.

 
SREMSKI KARLOVCI
 

karlovci1

Dunav, planina, vinogradi, skup trošnih i čudnih kuća, veseo, lak, bezbrižan život sa mnogo pića, pesme, igre, pola selo, pola varoš, na čijoj pijaci danas raste trava?“ Ovako je o Sremskim Karlovcima početkom ovog veka pisao varoški lekar dr Laza Popović, a njegov savremenik, književnik i pripovedač Veljko Petrović nazva ih Sionom srpskog pravoslavlja. 

I danas ovo pitoreskno mesto, smešteno na obroncima Fruške gore i obali Dunava, ima svoje sinonime, koji su uglavnom nastali kao posledica njegove bogate i interesantne prošlosti. A ona je, čini se, ovde ostavila dubokog traga kao malo gde. U koji god deo grada da zakoračite nailazite na vekovne ostatke još dovoljno neistražene i neispitane istorije. 

Iz bilo kojeg pravca da se dolazi, Novog Sada ili Beograda, prvo sa čime se putnik suoči je prelepa arhitektura. Stara monumentalna zdanja krase Karlovce još od početka ovog veka. Od tada, ona su njihov prepoznatljiv imidž, zbog kojeg ovamo mnogi svraćaju. 

Međutim, Karlovci su mnogo više od spomeničke kulture. Kao da su sudbinski predodređeni da postanu svedok svih najvažnijih dešavanja kroz srpsku istoriju. Sve što se dogodilo na balkanskoj vetrometini dotaklo je, neposredno ili posredno, i njih. Stoga su oni danas čuvar ne samo uspomena o kojima vredi pisati, nego i mnogih tajni, zbog kojih su vrata prošlosti istraživačima neprestano otvorena. 

 

NOVA VAROŠ
 

nova-varos1

Opština Nova Varoš ima izuzetne prirodne potencijale za razvoj turizma tokom cele godine. Potencijali koje treba iskoristiti i uključiti u programe razvoja turizma su očuvana životna sredina, preko 500 miliona m 3 vode prve kategorije u jezerima i brojna izvorišta zdrave pijaće vode, sela pogodna za razvoj ruralnog turizma i posebno planina Zlatar sa mogućnostima za razvoj zdravstvenog, sportsko-rekreativnog i drugih vidova turizma. Opština se nalazi na polovini puta Beograd – Jadransko more, to otvara mogućnosti za razvoj turizma u tranzitu.

 
GAMZIGRAD
gamzigrad2 

Gamzigrad je arheološko nalazište blizu Zaječara u istočnoj Srbiji antičke rimske carske palate Feliks Romulijane Felix Romulianakoje se od 29. juna 2007. nalazi na UNESKO-voj listi svetske baštine .

Gamzigrad predstavlja rezidenciju rimskog cara Gaja Valerija Maksimijana Galerija (Gaius Valerius Maximianus Galerius; 293-311. g.), zeta Dioklecijanovog. Po majci Romuli nazvao ga je Romulijana (Romuliana). Palata izgleda nikada nije dovršena, a carevi 4. veka su velelepni posed prepustili hrišćanskoj crkvi. Tokom 5. veka palata je razarana od strane varvara, a u 6. vek Romulijanu je Justinijan I obnovio u vidu pogranične tvrđave. Nakon najezde Slovena krajem 6. veka, nekadašnja carska rezidencija je napuštena. Moćan grad, na 6,5 ha, sa oko 20 utvrđenih kula. Unutar se nalazila raskošna palata, dva paganska hrama, tri hrišćanske crkve i druge građevine; podni mozaici se smatraju ravnima najboljim ostvarenjima kasnoantičkog doba u Evropi.

gamzigrad-1Arheološka istraživanja, započeta 1953. godine, pokazala su da u okviru gamzigradskih bedema postoji nekoliko palata i hramova, koji najrečitije govore o značaju i nameni Gamzigrada. Od 1970. godine Gamzigrad se sve češće pominje kao palata neke istaknute ličnosti rimskog carstva iz 3. veka, ili čak kao palata jednog cara iz tog perioda i upoređuje sa carskim palatama u Splitu, Solunu, Maloj Aziji i na Siciliji. Međutim, nadostatak pisanih spomenika onemogućilo je da se bliže odredi vreme nastanka naselja, kao i da se sazna ime imperatora i antički naziv naselja. Sve dileme bile su razrešene otkrićem natpisa, 23. juna 1984. godine. Na fragmentu arhivolte isklesan je natpis Felix Romuliana (Srećna Romuliana), naziv rezidencije rimskog cara Gaja Galerija Valerija Maksimijana.

Otkrivanjem natpisa FELIX ROMULIANA, 1984. godine, konačno je razrešena zagonetka Gamzigrada. Za pravom istinom o Gamzigradu tragalo se blizu 150 godina. Sadržaj natpisa je celovit naziv mesta koje se pominje u dva istorijska izvora, u delu nepoznatog pisca iz oko 360. godine, u Epitomama Aurelija Viktora, i u Prokopijevom panegiričkom spisu „O građevinama“ (De aedificiis), nastalom između 553. i 555. godine. U Epitomama sadržan je podatak da je rimski imperator Galerije rođen u Priobalskoj Dakiji, gde je i sahranjen, i to u mestu Romulianumu, koje je nazvao po imenu majke Romule. U Prokopijevom delu, među kastelima koje je Justinijan obnovio u oblasti grada Akve, pominje se i Romuliana. To znači da je naziv mesta u kome je rođen i sahranjen Galerije posvedočen u tri oblika, i to kao Feliks Romuliana (na natpisu iz 306. – 311. godine), kao Romulianum (oko 360. godine) i kao Romuliana (oko 555. godine).

 

KOŠTUNIĆI
 

kostunici1Koštunići su selo kroz koje protiču četiri reke, sa kućama na četiri vode i tri crkve. Na Preobraženje 1996. godine, u ovom selu je započet veliki etno – projekat sa ciljem povratka zdravoj hrani, čistoj vodi i prirodnim proizvodima.

Pažnju turista privlače naročito :

Etno – kuća “ Anđelija Mišić „ – Sagrađena u duhu narodnog graditeljstva. U njoj se proizvode predmeti za domaćinstvo i odevni predmeti visoke mode na tradicionalan način, od prirodnih materijala ;

Etno – muzej “ Prodanovića magaza „ – Zgrada muzeja je stara oko 120 godina. U njoj je smešten etno – muzej sa predmetima iz 18. i 19. veka i stalna postavka slikara Bože Prodanovića ;

Restoran “ Ravna Gora „ – Restoran je u dva nivoa sa ambijentom iz prethodna dva veka ;

Spomen – dom Živojina Mišića ;

Apartmansko naselje “ Vajati „ – Smeštajni objekti apartmanskog tipa, savremeno opremljeni, sagrađeni po uzoru na srpski vajat iz prethodnih vekova ;

Ravna Gora – Široki plato na planini Suvobor, bogat bukovom šumom i pašnjacima. Na platou je spomenik đeneralu Draži Mihailoviću, Crkva svetog Đorđa, planinska kuća, vidikovac Babina Glava i dve pećine : Suva i Mokra.

 
GOSTILJE
 
gostilje1Selo Gostilje nalazi se nadomak Zlatibora. Udaljeno je 250 km od Beograda, 30 km od Užica i oko 20 km od centra Zlatibora. Ukoliko se ide iz pravca Užica, treba pratiti put prema Sirogojnu, preko Bele Zemlje. Tako se stiže do raskrsnice koja odvaja prema ovom ušuškanom selu.

Ukoliko bi se crtežom predstavio krajolik ovog sela, onda bi to bila tipična seoska idila: kuće razbacane po pašnjacima, prostrane bašte sa šljivicima i domaćim životinjma, a sve to uokvireno bogatim borovim i bukovim šumama, svežinom i spokojom. Kraj je veoma bogat vodom, lekovitim biljem i predstavlja riznicu svežeg vazduha. U samom selu izvire potok na čijem se vrelu proizvodi Zlatibor voda, brend istoimene planine. Posebno obeležje ovog kraja je vodopad na Gostiljskoj reci. Sam prilaz vodopadu ne predstavlja problem. Nadomak njega stiže se autom prateći makadam, a nekoliko utabanih stazica ide direktno do vode.

Čitav prostor oko vodopada predstavlja malu oazu netaknute prirode. Skladno raspoređene stene prekrivene mahovinom i voda koja se probija kroz njih praveći brzake, čine impresivnu sliku. A kao kruna svega – vodopad! Mlaz vode koji pada sa oko 20 m, suvereno dominira ovim prostorom.

Voda je prilično hladna, ali stojeći sa strane imate mogućnost da osetite efekat hladnog tuša koji je idealno rashlađenje po letnjim vrelinama. Izaberite mesto koje vam najviše odgovara (bilo na nekoj od stena ili na travi oko vode), prepustite se užitku, zaboravite na svakodnevnicu i predajte se prirodi.Ukoliko nastavite put rečnog toka, nailazite na nove celine brzaka, slapova i manjih virova i vodopada. Svaki kutak jedinstven je na svoj način i što je najvažnije, lako su pristupačni. Spoj vode, kraškog kamena, starih stabala, mostića koji povezuju ove celine – sve skupa deluje pomamljujuće. To će vas podstaći da nastavite dalje, sve do mosta preko reke Katušnice. I nakon dela punog dinamike, zvukova i okrepljujuće buke vode, sledi mirna seoska reka Katušnica, bogata ribom.

Stopića pećina je još jedno mesto koje bi trebalo posetiti ukoliko ste već u ovom kraju. Sama tabla sa natpisom pećine ne ostavlja sjajan utisak, a put koji vodi do nje dug je oko 300 m, i deluje vrlo neprohodno.

….ukazuje ulaz u samu pećinu, širine 35 m i 18 m visine. Ogroman otvor, obrastao zelenilom, rečica koja se probija iz pećine i drveni mostić preko nje. Ispred je i drveni sto sa klupama

Pećina se nalazi na imanju jednog od Stopića, pa je zato i zaključana. Vlasnik je raspoložen da ovo remek–delo prirode pokaže svetu, ali je potrebno doći u pravo vreme i naići na vlasnika.

…uspete da uđete, imaćete priliku da se susretnete sa atraktivnim unutrašnjim prostorom. Obeležje ove rečne pećine su kade koje se u kaskadama spuštaju duž čitave pećine. Ddodatnu impresiju stvara voda koja se sliva sa jednog na drugi nivo. 

 
SAVINAC
 

savinac1Ovo maleno selo se nalazi u centralnoj Srbiji na samo nekoliko kilometara od Takova. Ime je dobilo po legendi koja kaže da je nekada davno, tuda prošao Sveti Sava, i da se i dan danas, u kamenu može videti otisak kopita njegovog konja.

Savinac je selo koje zaista obećava prijatan odmor. Dok borave u lokalnim seoskim domaćinstvima, gosti mogu uživati u domaćem siru, kajmaku, medu, rakiji i tradicionalnim kulinarskim specijalitetima tog kraja. Ali i u lekovitoj vodi, jer se u blizini sela, u koritu reke Dičine, nalaze dva izvora mineralne vode.

Iako malo, ovo selo nosi veliki kulturno-istorijski značaj. Ovde je srpski knez Miloš Obrenović podigao svoju prvu zadužbinu, crkvu, u spomen svoje supruge knjeginje Ljubice, gde počivaju kosti slikarke i pesnikinje Mine Vukomanović, ćerke čuvenog Vuka Karadžića. Osim crkve, kao posebna atrakcija sela izdvaja se očuvani čardak iz Miloševog doba.

Svake godine u julu mesecu, na Savincu se održava likovna kolonija „Mina Vukomanović Karadžić“, koja privlači mnogobrojne ljubitelje umetnosti.

Šumovite padine, lekovite vode i blizina Takova, čine ovo selo jednim od najposećenijih izletišta. Bilo da se radi o kupanju, šetnji po okolnim uzvišenjima, lovu i ribolovu ili lenčarenju u hladu, Savinac je pravo mesto za uživanje u čarima seoskog života.

RUDNIK
 
rudnik1Rudnik je naselje podno istoimene planine i dominantnog masiva centralne Srbije. Početkom prošlog veka proglašen je vazdušnom banjom, mada postoje materijalni dokazi da su još stari Rimljani, zatim srpske despote i turske spahije, ovde gradili svoja odmarališta. Dodatni razlog tome su bile, i ostale, zemljane rude, poput olova, cinka, bakra i srebra, kojih je u utrobi planine Rudnik bilo u izobilju, a koje su služile za kovanje novca.

Oko Rudnika, nalaze se istorijska mesta Oplenac i Takovo, manastiri Vraćevšnica, Voljavča, Nikolje, kao i prelepi manastiri Ovčara i Kablara. Tu je i srednjovekovni gradić Ostrvica, gde se po predanju nalaze zidine Jerininog grada, a nedaleko od naselja nalazi se ekološka komuna pod nazivom Porodica bistrih potoka.

Okružen zelenilom i mirisom četinara, Rudnik je poznat po svojim lekovitim čarima. Ovo je idealno mesto za poklonike aktivnog odmora. U neposrednoj blizini nalaze se bazeni, košarkaški, odbojkaški i fudbalski tereni i ski staze. Zatim, atraktivne “staze zdravlja” koje, kroz stoletne šume, bogate hladovinom, brojnim biljnim i životinjskim vrstama, lekovitim biljem i šumskim plodovima, vode do izvora zdravlja, vrhova i vidikovaca odakle se pruža veličanstven pogled na čitavu Srbiju. Postojanje planinarskog doma, šumske kuće i maksimalno uređenih planinarskih koridora, strastvenim planinarima olakšavaju osvajanje Cvijićevog vrha, najvećeg vrha Šumadije, koji se uzdiže do 1132. metra nadmorske visine. Pored najvišeg Cvijićevog vrha, izdvajaju se Srednji i Mali Šturac, Molitve, Paljevine i Marijanac. Osim za planinare, Rudnik je pravi raj i za lovce, jer je bogat raznom divljači.

 
BRUS
brus1Na istočnim padinama Kopaonika, nacionalnog parka i planinskog masiva, nalazi se Brus, oivičen proplancima i smešten između Rasine i Graševačke reke. Ovo selo je poznato kao vazdušna banja jer se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m, gde se sneg zadržava i do 200 dana u godini.

Kroz istoriju najveći adut Brusa je bio njegov izuzetno povoljan geografski položaj. Još u davnoj prošlosti ovo naselje je zabeleženo na mapi kao raskrsnica puteva, o čemu svedoče brojna arheološka nalazišta starih rimskih naseobina, te gradova, utvrđenja i crkava, nastalih doseljavanjem Slovena na ovo područje. Vinorodna podgorja, rudno i šumsko bogatstvo oduvek je privlačilo nove doseljenike. Rudarska naselja Kopaonika, medju kojima je i Brus, imala su svoje topionice i kovnice novca.

O bogatoj prošlosti Brusa svedoče brojni kulturno-istorijski spomenici. Tu su raskošne zadužbine srpskih vladara, među kojima su i manastiri Lepenac (15. vek) i Milentija (14. vek), srednjovekovni grad Koznik, uklesano u stenu svetilište Metođe (3. vek) i crkva Sv. Preobraženja (1836).

Što se tiče prirodnih atrakcija, sama činjenica da se nalazi na Kopaoniku, sunčanoj planini, govori dovoljno. Posetiocima su na raspolaganju brojni termo-mineralni izvori, obilje šuma, sportski tereni, bazeni, i pre svega čist vazduh. Prilike za rekreaciju i sportske aktivnosti su na svakom koraku. Ceo Kopaonik je prava destinacija za skijaše, ali i poklonike lovnog i seoskog turizma. U blizini Brusa, nalazi se Pančićev vrh (2017 m), savršen izazov za alpiniste, a tu su i Brzeće, još jedno od rudarskih naselja Kopaonika sa prelepim turističkim centrom. Atrakcije Brzeća su njegove vodenice potočare na Brzećkoj reci i manifestacije poput praznika svetog Metodija, koji na velikoj narodnoj svetkovini, 3. jula svake godine, okuplja veliki broj ljudi. Svake jeseni u Brzeću se organizuje slikarska kolonija „Kopaonik“.

 
MEĐUREČJE
golija2

Medjurečje je jedno od brojnih sela na obroncima planine Golije. Smešteno je izmedju reka Moravice i Nošnice, na nadmorskoj visini od 550 m, i pripada opštini Ivanjica. Zahvaljujući prirodnom ambijentu, koji posetiocima pruža potpun mir i tišinu, ovo lepo selo se bavi seoskim turizmom već decenijama.

Stanovnici sela su zaista iskusni i prijatni domaćini. Po tradiciji, već dugo se bave proizvodnjom zdrave hrane, pa je kod njih moguće nabaviti putpuno prirodan med, zimnicu, ili čak eterična ulja. 

Pored pešačenja i uživanja u livadama, listopadnim šumama i potocima Golije, posetioci mogu učestvovati u raznim drugim aktivnostima. U selu postoje lovačko društvo i sportski teren. Takodje, Medjurečje je idealno mesto za ribolov, jer reke u čijem se zagrljaju nalazi, obiluju pastrmkom potočarom, a samo selo je poznato po uzgoju kalifornijske pastrmke. Najviši vrh Golije, poznat kao Jankov kamen, nalazi se na visini od 1.833 m, i predstavlja pravi izazov za alpiniste. Cela planina je bogata četinarskim šumama, izvorima, rečicama i ima izvanredne terene za smučanje.honey

Medjurečje je karika u lancu sela, ušuškanih u obronke Golije. Tu su još i selo Lisa, Devići, Kušići, i Maće-Katići. Sva ova sela, uklju čujući i Medjurečje, pravi su raj za poklonike seoskog turizma. Posebna atrakcija za goste je jezero na Jelaku, koje predstavlja prirodni fenomen zbog nesvakidašnjih promena nivoa vode – u vreme sušnih dana nivo vode se diže, a u vreme kišnih dana se smanjuje. 

 

 

BORAČ
borac2

Borač je smešten u centralnom delu Gruže na 14 kilometara od Knića. Istorijski gledano, ovo selo je jedno od najinteresantnijih destinacija u centralnoj Srbiji. Na obodu dominantnog boračkog krša, nalaze se ostaci slavnog srednjovekovnog Boračkog grada.

Gradnju ovog utvrđenja započeli su Vizantinci, a završili Nemanjići. Kao grad, prvi put je spomenut 1219. godine, a procvat doživljava u vreme kneza Lazara, i despota Đurđa Brankovića. Borač je tada, po nekim podacima, imao četiri hiljade stanovnika, mnogo više od ondašnjeg Londona.

U podnožju boračkog krša nalazi se crkva sagrađena 1350. godine. Crkva je sa tri strane zaklonjena strmim liticama, a sa četvrte stoletnim lipama, tako da je vidljiva tek kada se dođe do nje. Tu je i groblje iz 17. veka, a u samom selu je očuvan veliki broj starih srpskih kuća sa kraja 19. i početka 20. veka.borac1

Danas se u tim kućama može uživati u čarima seoskog turizma. Ljubaznost domaćina je nesvakidašnja, a na meniju su specijaliteti tradicionalne srpske kuhinje i nezaobilazna malina, koja se ovde konzumira na više načina. Osim potpuno prirodnih proizvoda od maline, posebne atrakcije su masaža sa malinama i kupanje u starim drvenim kacama. Drugim rečima, kompletna “Malino-terapija”.malina

Posebno obeležje selu daje Boračka reka, koja se uliva u Gružansko jezero. Poslužila je kao inspiracija mnogim slikarima i pesnicima. Svakog septembra ovde se održava likovna kolonija pod nazivom „Gružanska jesen“. U februaru se održava tradicionalna hajka na lisice, najposećenija manifestacija tog tipa u Srbiji.  

Gruža i selo Borač, sa svih strana okruženi su planinskim vencima. Zimi su zaštićeni od udara jakih vetrova, a leti od velike toplote, te predstavljaju pravu oazu za odmor i rekreaciju. Gružansko jezero je veoma bogato ribom, a lovišta Gruže vrve od raznih vrsta divljači. Prateći put pored crkve, stiže se do planinarskog doma, od koga se može popeti do vrha Boračkog krša i ostataka srednjovekovnog grada.

 

 

 

 

Pretraga

Rezervacija smeštaja

Reklame

Book your ride from airport, to any desired destination in Serbia +381 11 660-10-17 Uluguru Tours, tour company & safaris Royal Tour N Travel Radio stanice uzivo
Advertisement