Planine

mountains-in-serbia1

Planine pokrivaju najveci deo Srbije. Četiri planinska venca okružuju zemlju. Dinarski Alpi na zapadu zauzimaju najveću teritoriju, i protežu se od severozapada do jugoistoka Srbije. Karpatske i Balkanske planine se protežu u severnojužnom pravcu ka istočnoj Srbijii, zapadno od doline reke Morave. Drevne planine duž Južne Morave pripadaju Rilo-Rodopskom planinskom vencu.

 
DIVČIBARE

Divčibare se nalaze 38 km jugoistočno od Valjeva, na planini Maljen, leže na 980 metara nadmorske visine, a na njima i postoje četiri rezervata prirode: Crna reka, Čalački potok, Zabalac i Vražji vir. Od Beograda su udaljene oko 120 km, a od Novog Sada oko 180 km. Divčibare imaju blagu i prijatnu klimu, vazdušne mase sa Mediterana na ovom mestu se mešaju sa vazduhom Karpata i Panonske nizije, stoga i ne čudi da u ovom kraju postoji prisustvo joda u vazduhu.

Prosečna temperatura na Divčibarama je oko 18 stepeni, sa toplijom jeseni od proleća. Povoljni klimatski uslovi na Divčibarama omogućavaju lečenje bronhijalne astme, bronhitisa, i pneumonije, tako da ovo mesto osim turističkog slovi i za jedno od najboljih mesta za rehabilitaciju u Srbiji.

Područje Divčibara obiluje mnogobrojnim rečicama, izvorima i potocima koji pripadaju slivovima Kolubare i Zapadne Morave. Najinteresantnija je reka Manastirica sa svojim impresivnim vodopadom visokim oko 20m, koga lokalni meštani zovu Skakalo. Divčibare su čuvene i po nepreglednim livadama sa lepom mekom travom i četinarskim i listopadnim šumama koje ih okružuju. Krajem aprila na Divčibarama se javlja najlepši planinski cvet, narcis, a osim njega veoma su plodne i šumske jagode, kao i divlje maline i kupine.

Na Divčibarama se nalazi veliki broj hotela, odmarališta i konačišta koji nude sve sadržaje potrebne za kvalitetan odmor. Zimi su tu skijaške staze i liftovi za decu i odrasle, dok u letnjem periodu vrhunsku zabavu garantuju otvoreni bazeni, mnogobrojne popularne pešačke staze koje vode kroz šume i visoravni, kao i sportski tereni za tenis, fudbal, košarku i odbojku.

GOČ

Planina Goč, čiji je najviši vrh 1,124 m visine, je lociran 200 km od Beograda i 31 km od Kraljeva u severnom delu Kopaoničkog venca. Na Goč se može doći sa više strana, ali dva glavna puta vode od Kraljeva do vrha Dobrie Vode ka Kamenici i od Vrnjačke Banje do Stanišinaca.

Planina Goč je od Kraljeva udaljena dvadesetak kilometara. Ide se živopisnim kanjonom bivše trase „Rižine“ pruge i stiže se, na petnaestom kilometru, do Kamenice, a levim krakom, koji vodi u Sokolju reku, dolazi se do uspinjače i parking prostora koji se nalazi u kanjonu stogodišnjih šuma. Odatle se uspinjačom, za osam minuta, stiže na Dobru vodu gde postoje najrazličitiji sportski, kulturno – umetnički i mnogi drugi sadržaji.
Postoji i drugi put, od Kamenice preko Brezne, i njime ćete stići na istu lokaciju. Nešto je duži (30km od Kraljeva do Goča), nedavno je potpuno rekonstruisan.
Goč ima više od 250 izvora sa zdravom pijaćom vodom, dve reke, Sokoljsku i Gvozdačku, koje su poribljene pastrmkom, što je pravi izazov kako za ribolovce tako i za sve ostale ljubitelje prirode. To su bistre vode koje idu od samog vrha i gravitiraju prema kraljevačkom delu Ibra i reke Ribnice. Na Goču postoji i prekrasno jezero i obeležene staze za šetnju, a sa vrha planine putni pravci vode na sve četiri strane sveta.

Osim sportistima, Goč je posebno interesantan i deci, zbog čega ga neki nazivaju i dečjom planinom. Kada se saberu sve godišnje posete skijaša, sportista i dece koja dolaze iz kraljevačke opštine brojka se može iskazati u hiljadama uživalaca u ovoj prirodnoj blagodeti. Sa svojih 1.000 metara nadmorske visine Goč pruža idealne uslove za oporavak kardiovaskularnih bolesnika i svih onih koji imaju problema sa takozvanim bolestima modernog doba. Zbog svega toga Goč je postao i planina zdravstvenog turizma, bez obzira što sadržaji na njemu nisu osmišljavani isključivo ili delimično za takve namene.

Goč  je takođe poznat po istorijskim i kulturnim mestima, od kojih je najinteresantnije groblje i Rimske ere koje je bilo mesto sahranjivanja Saksonskih rudara koji su vadili i topili gvožđe sa vremena na vreme u doba dinastije Nemanjića.

 

GOLIJA

www.ivanjica.rs

Golija je najviša planina jugozapadne Srbije. Pitoma, bogata šumom, livadama i pašnjacima, prostire se u obliku položenog latinicnog slova S, dužinom od 32 km. Simbol Golije predstavljaju reke Moravica i Studenica. Probijajući se kroz planinu, od izvorišta do ušća, Studenica je duboko usekla korito u usku dolinu sa nekoliko manjih i kraćih klisura. Najdublja se pruža od Bažalskog krša do ispod ušća reke Savošnice u Studenicu. Njena desna pritoka Izubra, sa živopisnom klisurastom dolinom obraslom visokom bukovom i mešovitom šumom, u donjem toku krije tri vodopada ukupne visine oko 20 metara. Nizvodno, kilometar pred ušće, gradi veliki broj slapova i bukova.

Rečne doline razdvajaju uzvišenja različitog oblika i veličine, često zasečena serijom površi i terasa. Najvisi vrh Golije je Jankov kamen, 1833 m. Sa njega, ali i sa Crnog vrha (1725 m), Radulovca (1785 m) i Bojovog Brda (1748 m) pruža se izuzetan vidik na prostranstva golijskih šuma, pašnjaka, livada, ali i dalje na vrhove Kopaonika i obrise Komova i Prokletija. Golija je jedna od malobrojnih planina u Srbiji na kojoj su evidentirane, ali ne i pouzdano utvrdjene glacijalne pojave.

Zaštićeno prirodno dobro Golija je planinska regija koja u svojim granicama obuhvata planinu Goliju, Radočelo i vrlo mali deo prostora planine Čemerno. Predeo je izbrazdan dubokim rečnim dolinama, izmedju kojih su uzvišenja različitog oblika i veličine.

Slivovi reka Moravice i Studenice sa svojim mnogobrojnim pritokama su glavni nosioci geomorfoloških procesa i oblika reljefa. Područje Golije odlikuje refugijalni karakter staništa što je omogućilo opstanak tercijalne flore. Golija zajedno sa planinom Tarom predstavlja refugijum tercijalne flore u Srbiji i značajna je kao centar genetske, specijske i ekosistemske raznovrsnosti na Balkanu i u Evropi.

Floristički biodiverzitet Golije gradi oko 900 taksona biljnog sveta, od toga 729 vrsta vaskularnih gljiva, 40 vrsta mahovine, 117 vrsta i varijeteta algi. Poseban značaj u flori imaju endemične i reliktne vrste, kao i vrste koje su postale ugrožene. Medju očuvanim prirodnim retkostima izdvaja se reliktna i endemična drvenasta vrsta planinskog javora (Acer heldreichi), koji je sinonim za floru Golije. U Srbiji se najlepše i najočuvanije zajednice sa gustim populacijama planinskog javora nalaze na Goliji. Pored javora, poseban floristički značaj ima zelenika (Ilex aquiifolium), kao i endemične vrste: Allysum markgrafi, Allysum jancheni, Pancicia serbica, Viola elegantula i Verascum adamovicii. Vrste Pančićeva bedrenica (Pancicia serbica) i Adamovićeva majčina dušica (Thymus adamovici) imaju obeležje lokalnog endemita i vrste su od medjunarodnog značaja za očuvanje biodiverziteta. Botanički značajna područja na Goliji čine očuvane lišćarske i lišćarsko-četinarske šume prašumskog tipa, kao i šume četinara, posebno subalpijske smrče.

Na Goliji je do sada zabeleženo 45 vrsta ptica koje spadaju u grupu prirodnih retkosti i registrovano je oko 90 vrsta kandidata za „Crvenu knjigu ptica Srbije“, što sve ukazuje na veliki značaj ornitofaune Golije kao Rezervata biosfere za očuvanje biodiverziteta ptica.

Kulturne i istorijske vrednosti Golije su karakteristične zbog prisustva mnogobrojnih tragova kulturnog i istorijskog nasleđa na čitavoj svojoj površini. Najznačajniji među njima su Manastir Studenica, Manastir Brezova (XII vek), Manastir Gradac, Manastir Kovilje, (XIII vek) kao i Manastir Preobraženja (XII vek).  


JASTREBAC

http://www.panacomp.net

Jastrebac je najviša planina u Centralnoj Srbiji, nalazi se između Kruševca, Niša i Prokuplja. Za razliku od svih balkanskih planina, Jastrebac je prekriven gustim šumama i obiljem vode i prirodnih izvora.

Planina Jastrebac je izuzetno pogodna za ljubitelje prirode, šetače, planinare i rekreativce koji uživaju u laganom planinarenju i pešačenju duž dugačkih livada punih prirodnih izvora i vodopada.

Planina je utočište velikom broju ptičjih vrsta.

Najviši vrhovi planine Jastrebac su “Đulica”-vrh (1491 m) i vrh “Pogled” (1481 m) koji prave prirodnu granicu između reke Toplica i Pomoravlja. Guste šume Jastrebca predstavljaju bogato nalazište sirovina za drvnu industriju Kruševca.

Na južnim padinama Jastrebca se nalazi veštačko jezero sa prelepom obalom koja se nalazi u srcu sunčane doline. Takođe planina Jastrebac nudi raznolike pešačke rute kao što su: Stene“ (1257 m), „Stracimira“ (1390 m) i „Maznice“ (1140 m) kao i staze sve do izvora i do stare crkve Svete Petke i Srednjovekovne tvrđave Gradac.

 

KOPAONIK

http://www.welcometoserbia.travel

kopaonik-4

Kopaonik, najveća planina Centralne Srbije pruža se razgranatim grebenom u dužini od 82 kilometra, pravcem od podbrđa iznad Kosovske Mitrovice, na severozapad preko niza vrhova viših od 1600 metara, do najvišeg dela masiva tzv. Ravnog Kopaonika sa vrhovima: Gobelja (1934 m), Karaman Vučak (1936 m), Suvo Rudište (1976 m) i Pančicev vrh (2017 m).
Severna granica masiva odvojena je od masiva planine Željin Jošaničkom rekom i Kozničkom rekom.

Sa zapadne strane duž celog grebena Kopaonika duboko je usečena dolina reke Ibar.
Istočna strana omeđena je dolinom reke Rasine i Toplice.
Obrisi reljefa Visokog Kopaonika stvoreni su kroz geološko vreme od pre 70 miliona godina kada su starije sedimentne stene zahvaćene snažnim tektonskim pokretima i isprobijane vulkanskom aktivnošcu sa utiskivanjem i izlivanjem magmatskih stenskih kompleksa.
Zbog toga Kopaonik karakteriše raznovrsna geološka građa sa stenama različitog nastanka i starosti (graniti, serpentiniti, škriljci, mermeri, andeziti, krečnjaci).

Kasniji procesi erozije i spiranja kroz protekle milenijume stvorili su današnje oblike reljefa Kopaonika.
Klima Kopaonika obeležena je sa blizu 200 sunčanih dana godišnje zbog čega sa pravom nosi naziv „planina sunca“. Južni položaj masiva, zaravnjenost i otvorenost terena sprečava dugotrajno zadržavanje oblačnosti nad planinom. Hladni i teži vazduh kreće se okolnim dolinama i kotlinama tako da zimske temperature nisu mnogo niske. Kopaonik ima subalpsku klimu. Srednja godišnja temperatura Ravnog Kopaonika je 3,7°C.

Snegovi padaju krajem novembra i traju do meseca maja, prosečno 159 dana godišnje. Padavine su u proseku veće od 1000 mm godišnje.
Rudna bogatstva podarila su ime Kopaoniku, gde se odvajkada kopala ruda.
Vulkanska aktivnost i proboji vrelih mineralnih rastopa izazvali su promene na okolnim starijim stenama usled visokih temperatura i snažnih pritisaka. Tako je nastala „Kopaonička rudna oblast“ sa velikim brojem rudnika od najstarijih vremena.

Pored već poznatih ruda metala gvožđa, olova i cinka, u nedrima Kopaonika ima i retkih metala srebra i zlata i retkih minerala: volastonita, fluorita, azbesta i drugih.
Termomineralni izvori – banje javljaju se u širem i neposrednom podgorju Kopaonika. Pored poznatih lečilišta Vrnjačke Banje, Mataruške Banje, Sijarinske Banje u području Kopaonika nalaze se izvori Jošaničke Banje (t° 78°C), Lukovska Banja (t° 36°-56°C) i Kuršumlijska Banja (38° -57°C).
Pored termalnih voda na Kopaoniku se nalaze hladne lako mineralizovane vode. To su pre svega blago radioaktivni izvori Krčmar vode i Marine vode na visinama od 1700 -1950 m.

Istorijski tragovi šireg područja Kopaonika ukazuju na predilirsko i ilirsko nasleđe rimske imperije i kasnije slovensko naseljavanje.
Ostaci ranohrišćanske Bazilike /IV-V vek/, posvećene Sv. Prokopiju, otkriveni su 1999. godine na Lokaciji Crkvina – Nebeska Stolica, na nadmorskoj visini 1800m.
Srednjovekovni izvori u poveljama Stefana Nemanje i njegovih naslednika beleže ove krajeve kao župu u oblasti Ibra, od Zvečana do Zapadne Morave sa Kopaonikom u centru oblasti.
Istorijski značaj Kopaoničke oblasti kao središta Srpske srednjovekovne države (Nemanjića, Lazarevića i Brankovića) jasno obeležavaju utvrđeni gradovi čiji su ostaci smešteni na istaknutim visovima u predgorju centralnog masiva.
Gradovi Zvečan (XI – XIV vek), Maglič (XIV vek), Brvenik (XIV vek), Vrh Lab (XIV vek), Koznik (XV vek) čuvali su plodno podgorje vinorodnih župa, rudno i šumsko blago Kopaonika i bogate zadužbine srpskih vladara.

Bogata rudarska prošlost Kopaonika u istorijskim izvorima beleži raškog kralja Stefana Uroša I koji dovodi iz Nemačke rudare najamnike poznatije kao Sase. Rudarska naselja i gradovi u širem predgorju imali su topionice – kovnice novca: Stari Trg, Novo Brdo, Rogozno, Plana.

Kopaonička rudna oblast doživljava procvat u XIV i XV veku za vreme despotovine kada se razvija trgovina sa Dubrovačkom republikom, Vizantijom i zapadnom Evropom.
Rudarstvo ovih krajeva propada pohodima Turaka u XV veku i obnavlja se krajem XIX i u XXveku. I danas se na Kopaoniku mogu naći ostaci i tragovi starih iskopa iz rimskih i srednjovekovnih vremena.

STARA PLANINA

http://www.staraplanina.eu

Balkanski planinski venac Stara planina , “ Stara planina “ je proširenje Karpatskog planinskog venca . Balkanski opseg pokreće 560 km iz istočne Srbije na istok kroz centralnu Bugarsku. Najpopularnije mesto na Staroj planini u srpskom delu je Babin zub . Skijalište Babin Zub nudi mogućnosti za turizam i sportske događaje . Njeni izletišta su postavljeni u oblastima prirodne lepote i savršeno je mesto za odmor i rekreaciju . Najviša tačka na teritoriji Srbije je Midžor ( 2169 m ) . Jedna trećina Stare planine je u istočnom delu Srbije , dok su dve trećine Stare planine nalazi u susednoj Bugarskoj .

Najviši vrh Stare planine u Bugarskoj i sama je Botev , koji se nalazi u centralnoj Bugarskoj . U srpskom delu Stara planina je podeljena između četiri opštine: Zaječar , Knjaževac , Pirot i Dimitrovgrad . Ukupna površina četiri opštine je oko 4.000 km2 . Stara planina je udaljena od Beograda oko 330 km, od Sofije 120 km, a najbliži grad je Niš , i udaljen je 70 km .

 
 

RUDNIK 

Rudnik  je planinsko područje u centralnoj Srbiji , u oblasti poznatoj kao Šumadija . Nalazi se na oko 100 km južno od glavnog grada Beograda . Najviši vrh planine Rudnik je Veliki Sturc ( 1132 m ) .

                                                                                        

                                                                                         Zanimljivosti

rudnik1

Planina srebra , olova i bakara. Arheološki nalazi dokazuju činjenicu da je naseljeno mesto još u vreme Kelta . Upravo ovde se izlio prvi srpski dinar  sa natpisom na ćirilici . To je bilo vreme vladavine kralja Dragutina . U  naseljenim delovima planine u XIV veku,plemeniti metali, rudnici bili su glavni izvor prihoda srpskih vladara .

Susedstvo

Nekoliko većih turističkih atrakcija postoji u okolini grada, oblast Zlatibora udaljen oko 77 km , Gružanska oblast udaljena oko 25 km, Savsko jezero oko 73 km , Botanički vrt Jevremovac oko 76 km, Goč oko 71 km , Obedska bara oko 77 km , Avala oko 62 km , Stopića pećina oko 74 km , Zoološki vrt Beograd oko 77 km , Jezero Paljuvi oko 46 km.

TARA

Planina Tara je jedna od naših najlepših planina i svakako jedan od najprivlačnijih predela Srbije. Pokrivena gustim četinarskim i listopadnim šumama, protkana pašnjacima i livadama, ova lepotica planinskog sistema Srbije ali i celog kontinenta, svakako zaslužuje epitet Kraljice planina. 

Masiv Tare nalazi se u zapadnom delu Srbije, u graničnom pojasu prema BiH, odnosno Republici Srpskoj. Sa juga i jugoistoka, Tara je oivičena rekom Kamišnom i Kremanskom kotlinom oslanjajući se na Zlatibor i Mokru Goru. Na istoku se naslanja na ogranke Ponikava i Stapara. Na severoistoku granicu joj čini reka Pilica. Sa severa masiv Tare oivičen je kanjonom reke Drine, sa severozapada rekom Derventom, dok je sa zapada omedjan Belim Rzavom. Površina Planine Tare u navedenim granicama je 183 km2, a nadmorska visina iznosi 1000m do 1200m. Najviši vrh Tare je Zborište sa nadmorskom visinom od 1544 m.tara1 

Najpoznatiji turistički lokaliteti na Planini Tari su Kaluđerske Bare, Mitrovac, Zaovine sa svojim jezerima, Šljivovica, Sokolina, Predov Krst i prelepi vidikovac na njemu. U Širem podrucju planine Tare nalaze se mnoge prirodne i kulturne atrakcije, gradski i turistički centri, poput Bajine Bašte, Zlatibora ili Višegrada, a podno Tare nalazi se Manastir Rača iz 13. veka, centar kulturne i duhovne baštine ovoga kraja. Tara je prostor čiste i netaknute prirode. Zahvaljujući njenim povoljnim klimatskim i geološkim faktorima, iskazuje izuzetno pozitivnu ulogu na život i zdravlje biljaka, životinja i čoveka. Vazduh, svojim kvalitetom i čistotom predstavlja neprocenjivu vrednost i pravu oazu zdravlja. Planina Tara, bogatstvom svog biljnog i životinjskog sveta, predstavlja riznicu sadašnjeg, ali i, na drugim mestima, davno izumrlog životnog blaga. Upravo ovde raste čuvena Pančićeva Omorika, relikt i endemit zaostao još iz praistorije i opstao samo na ovim prostorima. Omoriku je otkrio naš veliki naučnik Josif Pančić po kome je kasnije ova „nova fela četinara“ dobila ime „Pančićeva Omorika“.

Budući da je prebogata prirodnim i turističkim atrakcijama u okviru svog masiva, kako na obroncima, tako i u neposrednoj blizini, Tara u potpunosti opravdava epitet najlepše planine brdovitog Balkana, ali i Evropskog kontinenta uopšte. 

Spoj izuzetnih prirodnih uslova i jedinstvenog ambijenta, Planina Tara predstavlja retku turističku dragocenost i idealno mesto za odmor i rekreaciju, kako za vrhunske sportiste i planinare, tako i za rekreativce i zaljubljenike u prirodu. Zahvaljujući idealnim prirodnim uslovima i značajnim smeštajnim kapacitetima, kako hotelskim, tako i seosko-apartmanskim, pruža izuzetne mogućnosti za turizam svih 365 dana u toku godine. 

U obodu planine Tare nalaze se i nezaobilazne turističke atrakcije: Zlatibor, kao i muzejska železnica „Šarganska osmica“, etno selo Mećavnik (Drvengrad) i nadaleko čuvena Kremna, u kojima se dodiruju Zlatibor i Planina Tara. Zlatibor je planina izuzetne lepote, prostranih proplanaka, bujnih pašnjaka, obiluje zatalasanim visoravnima ispresecanim brojnim rečicama i planinskim potocima. Zlatibor je najposećenije planinsko turističko mesto u Srbiji. Nalazi se na 1000 m nadmorske visine i svojevrsna je vazdušna banja – leti oaza mira a zimi skijaški centar. Zlatibor ima umerenu klimu i više od 2000 sunčanih sati godišnje. 

Šarganska osmica je jedinstveno remek delo svetskog graditeljstva. Na relativno malom prostoru i nepristupačnom kamenom terenu, savladana je velika visinska razlika prugom koja kruži preko Mokre Gore i Šargana, kroz sistem tunela i mostova, praveci oblik broja „8“ po čemu je i dobila ime. Ova pruga uskog koloseka svojevremeno je povezivala Beograd i Sarajevo a danas je obnovljena na potezu od Višegrada, preko Mokre gore do Kremana i služi u turističke svrhe. Kremna su rodno selo slavnih proroka Tarabića, a u kojem možeti posetiti njihov spomen dom i upoznati predele u kojima je nastalo čuveno Kremansko Proročanstvo. U Kremnima i Mačkatu možete uživati u netaknutoj prirodi i autentičnom seoskom ambijentu.

tara2

Etno selo Mećavnik (Drvengrad), jedan je od turističkih bisera ovoga kraja. Kuće i građevine na Mećavniku uglavnom su novoizgradene kopije autentičnih vajata sa ovog područja. Neke od njih su čak originalne, uz puno pažnje rasklopljene i prenesene sa obližnjih planinskih obronaka, a zatim u Mećavniku ponovo sklopljene.  

Reka Drina, rečni biser u podnožju Planine Tare, sa živopisnim prirodnim ambijentom (kanjon, jezera, vrela i izvori), predstavlja jedinstvenu prirodnu atrakciju i značajnu tačku na turističkoj mapi Planine Tare. U obodnim delovima Planine Tare, pored manjih jezera, brojnih planinskih vodotoka, vodopada i brzaka kristalne čistoće, nalaze se dva, po svojoj lepoti nadaleko čuvena, jezera: Perućačko jezero na Drini i Zaovinsko jezero.

 
                                                                                                       ZLATIBOR

zlatibor1

Zlatibor je planina u jugozapadnoj Srbiji koja se nalazi između 700 i 1500 m nadmorske visine. Zlatibor je 238 km udaljen od Beograda i nalazi se u blizini grada Čajetina. Postoje tri legende o poreklu imena Zlatibor (Zlatibor: zlato = zlatna, Bor = bor): Po prvoj, Zlatiboru je trebalo da dobije ime po belim borovima sa žutim četinarima (boje starog zlata). Tu je samo jedno takvo drvo ostalo (u selu Negbina) i dobio je naučno ime Pinus silvestris variegata Zlatiborica, od ing. Omanović, koji je proučavao četinare. U drugom se kaže da je Zlatibor dobio ime jer je bio toliko bogat borovim šumama , da su se doseljenici iz Crne Gore i Hercegovine, hvalili: „To je zaista bor napravljen od zlata“ Treća legenda kaže da je dobila ime po planinskim pašnjacima, koji dobijaju žute i zlatne boje u jesen. Koja od ovih legendi je tačna , svako može sam zaključiti, ili  bolje je  doći na Zlatibor, možda ćete čuti novu verziju u pesmi borova Zlatibora!

Kontinentalna i mediteranska klima, Zlatibor je idealna planina za  oporavak i lečenje. Prirodni lekoviti faktori su veoma čist i suv vazduh, nizak vazdušni pritisak i bogatstvo sunčeve svetlosti. Lečenje se obavlja pod nadzorom stručnjaka, a pacijenti borave u jedinstvenim klimatskim uslovima Zlatibora, koristeći najnoviju dijagnostiku, lečenje i opremu za rehabilitaciju. Specijalna bolnica na Zlatiboru leči metabolička oboljenja. Klima Zlatibora je pogodna za lečenje: tiroidnih oboljenja, metabolički poremećaji, posebno gojaznosti, povreda mišića i kostiju, kardiovaskularnih poremećaja i poremećaja digestivnog trakta, iscrpljenost i nervnu napetost, anemije, astme. U Specijalnoj bolnici Čigota nudi poseban program dijeta, uključujući program aktivnosti, stvaranje grupne pozitivne atmosfere i pružanje osnovnih informacija o značaju pravilne ishrane i rekreacije. Pored zdravstvenog turizma, treninzi za sportiste, sportske kampove i sportske škole koje se održavaju tokom cele godine na Zlatiboru.  Povrh svega toga, Zlatibor je takođe jedan od srpskih najpoznatijih skijaških centara, pogodan kako za početnike, tako i za iskusnije skijaše. Od mnoštva zanimljivih mesta za posetioce, u blizini Zlatibora,nalazi se  Muzej narodnog graditeljstva u Sirogojnu, Mokra Gora i njene Shargan osmice (Šarganska osmica), Stopića pećina i manastir Uvac.


ZLATAR
zlatar-1

Oaza zdravlja – Zlatar, predstavlja jednu od najlepših planina u Srbiji . Nalazi se u blizini Nove Varoši , između reka Lim i Uvac . Najviši planinski vrh je 1627 m visok. Brojne zaštićene biljne i životinjske vrste preovlađuju na ovoj planini . Zlatar je poznat po izuzetno čistom vazduhu . Klima pozitivno utiče na lečenje srčanih bolesti, Dis – uravnotežen arterija pritiska, slabog opšteg stanja , i oba problema sa krvnim deficenci i krvotok .
Tretman se vrši u specijalizovanoj bolnici za rehabilitaciju – “ Zlatar “ .

zlatarsko-jezero
Pored  banje , takođe postoje tri veštačka jezera: Sjeničko , Zlatarsko i Radinjsko , pećine , manastir Mileševa (manastir sa freskom Belog anđela ) . Zlatar je udaljen od Beograda 280 km.

 RTANJ

rtanj1Rtajn planina nalazi se zapadno od Boljevaca . Takođe poznata kao Srpski Olimp . U obliku piramide , sa najvišim planinskim vrhom  Šiljak ( 1570m ) . Na vrhu ,nalaze se ruševine male kapele . Rtajn sa severne strane je pokriven mešovitim šumama.Na severoistoku ove planine gaji se svetski poznati Rtajnski čaj . U planinskim područjima, postoji nekoliko turističkih kompleksa .

rtanj2
Susedstvo

Nekoliko većih turističkih atrakcija  se nalaze u blizini grada , kao Đavolja Varoš udaljeno oko 95 km, Lazareva i Vernjikica oko 29 km , Lake Batlava oko 116 km, Ceremošnja Cave oko 71 km , Rajkova pećina oko 74 km , Sokobanja oko 15 km , Resavske Pećina oko 39 km, Lazarev kanjon oko 28 km , Borsko jezero oko 37 km , Kanjon reke Jerme oko 108 km .

Pretraga

Rezervacija smeštaja

Reklame

Book your ride from airport, to any desired destination in Serbia +381 11 660-10-17 Uluguru Tours, tour company & safaris Royal Tour N Travel Radio stanice uzivo
Advertisement